طرح مساله:

ظاهرا درمقابله با فشاربيروني آمريكا،ايران سياست مذاكره با اروپا ونزديك شدن بيشتربا روسيه، چين را درپيش گرفته است.اين سياست زماني مي تواند نتيجه دهد كه درداخل كشورنيزبراي خنثي كردن فشارناشی ازتحریم ها ،اتحادی پرشوروفراگيربه نمایش گذارده شود. شاید بخاطراهمیت وتاثیرگذاری چنین اتحادی است که رسانه های غرب درچند روزگذشته سعی دارند نشان دهند مسئولین ایرانی درسطوح بالا دراین مورداختلاف نظردارند.این درحالی است که به نظرمی رسد  با پذیرش رسمی طرح نا ننوشته  "توقف دربرابرتوقف " که ازسوی  جان مک کورمک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا رسما اعلام شد فضای جدیدی را برای شروع مذاکرات بوجود آورده اند . یعنی آمریکا پذیرفته است بدون آنکه درمذاکرات هسته ای با ایران مستقیما وارد شود ازمذاکرات  پنج کشوردیگربا ایران درباره چگونگی شروع مذاکرات اصلی طی حداکثرشش هفته،پشتیبانی  کند. درمورد اینکه این سیاست تا چقدر عقب نشینی ازمواضع قبلی آمریکا محسوب می شود ، دونگاه کاملا متفاوت مطرح شده است. درنگاه اول آمریکا با قبول اینکه ایران بدون تعلیق مذاکرات خود را با پنج به علاوه یک آغاز کند ،ازموضع قبلی خود عقب نشینی کرده است.اما درنگاه دوم ، ازآنجا که آمریکا خودش مستقیما وارد مذاکرات مقدماتی نمی شود و تنها ازبرگزاری آن، حمایت کرده است ؛ می توان این اقدام را گامی برای ایجاد راه حل برد برد تفسیرکرد .