روش تحلیل سیاسی

نوشته : حسن بهشتی پور

«کلاول» پنجمین نفتکش ایرانی که عازم دریای کارائیب شده  بود روز یکشنبه  11 خرداد  1399 به وقت محلی به آبهای ونزوئلا رسید.چهار کشتی نفتکش «فورچون»، «فارست»، «فاکسون»، «پتونیا» و حامل بنزین تولیدی  ایران، پیش از این به ونزوئلا رسیده بودند .

در شبکه های اجتماعی می خوانیم :

« اتحاد جماهیر شوروی هم کشتی کشتی نفت روسیه را مفت به کشورهای هم‌قماش خود میداد تا نفوذ امپراتوری سرخ را در سراسر جهان حفظ کند ، از بلغارستان بگیرید تا لهستان ، مجارستان ، چکسلواکی ، رومانی ، آلمان شرقی و کوبا که نفت مفت برادر بزرگ را میگرفتند و بلافاصله به کشورهای غربی به قیمت بازار آزاد می‌فروختند تا درآمد حاصل را صرف اقتصاد رو به زوالشان بکنند . شوروی سالیانه ٣٠ میلیارد دلار صرف #کمک اقتصادی به کشورهای متحدش میکرد در حالی که اقتصاد ویران داخلی خودش به شدت به این پول نیاز داشت»

روزنامه اعتماد ، شماره 4657 ، شنبه دهم خرداد ۱۳۹۹ صفحه اول

آمریكا با خروج از برجام یكی از گسترده‌ترین یا شاید بتوان گفت بی‌سابقه‌ترین تحریم‌ها در طول تاریخ را علیه ایران اعمال كرده است. ولی طی دو سال گذشته تلاش كرد به نحوی نشان دهد كه كماكان قصد دارد از فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای حمایت كند و با آن مخالفتی ندارد از همین رو بازطراحی رآكتور اراك و نیروگاه اتمی بوشهر را از تحریم‌ها معاف كرد. البته بازطراحی رآكتور اراك ابتدا بنا بود با حضور چین و نظارت امریكا انجام شود كه با خروج ایالات متحده از برجام انگلیس جانشین آن در این طرح شد. اما اكنون كه امریكا تصمیم گرفته رآكتور اراك را تحت تحریم قرار دهد، نشان می‌دهد كه ایالات متحده قصد دارد هر گونه همكاری با ایران را متوقف و آن را منوط به تبعیت از سیاست‌های امریكا كند كه اگر بنا به تبعیت بود كار ایران و امریكا به این مرحله كشیده نمی‌شد. البته بعید به نظر می‌رسد كه چین و انگلیس از این سیاست تبعیت كنند.