روش تحلیل سیاسی

حسن بهشتی پور کارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با همشهری آنلاین تشریح کرد:

گره‌ای که با دیپلماسی هم باز نمی‌شود ، اهمیت کشور ایتالیا در اروپا ،  توسعه روابط ایران و ایتالیا در گرو چیست؟

حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل بین‌الملل معتقد است که بعد از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، نقش ایتالیا بیشتر تقویت شده است و اکنون موتور متحرک اتحادیه اروپا، کشورهای آلمان، فرانسه و ایتالیا هستند. از این رو ایران به دنبال توسعه روابط خود با ایتالیاست. البته بعید می‌دانم بدون لغو تحریم‌ها، ما شاهد توسعه روابط ایران و ایتالیا باشیم.

همشهری آنلاین - فتانه احدی: سفر امیرعبداللهیان به ایتالیا براساس دعوت وزیر خارجه این کشور انجام ‌شد. سفر مهمی که در حقیقت نخستین سفر امیرعبداللهیان در مقام وزیر خارجه به این کشور است. البته دو طرف تاکنون دو بار در نیویورک و مونیخ با هم گفت‌وگو و رایزنی داشته‌اند. پیگیری مناسبات دوجانبه به‌ ویژه در حوزه‌های همکاری‌های سیاسی، اقتصادی و بازرگانی از اهداف اصلی این سفر اعلام شده است. اما به عقیده حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل بین‌الملل این سفر قطعا اهداف دیگری نظیر برجام و تشریح دیدگاه ایران دارد و در گام های بعدی توسعه روابط ایران و ایتالیا مطرح می‌شود.

بهشتی‌پور می‌گوید که تحریم‌ها گره‌ای بین روابط ایران با غرب است و تا زمانی که  تحریم‌ها لغو نشود،کشورهای اروپایی نشان داده‌اند که وارد ارتباطات جدی با ما نخواهند شد.

مشروح گفت‌وگوی همشهری آنلاین با حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل بین‌الملل را در ادامه مطلب بخوانید.

در هفته‌های اخیر، شاهد هجمه سنگینی علیه محمد جواد ظریف، وزیر سابق امورخارجه از سوی طیفی خاص بودیم اینکه چرا در شرایط کنونی که ظریف به نوعی انزوای خود خواسته به دور از تحرکات سیاسی مشغول تدریس و پژوهش است؛ همچنان هدف حملات منتقدین قرار می گیرد، جای سئوال جدی است. اگر ظریف پس از پایان کارش در وزارت امورخارجه همچنان به فعالیت های سیاسی خود ادامه می داد ، شاید می شد انتظار داشت که در عرصه رقابت های سیاسی او هم به عنوان نماد رقیب سیاسی با انتقادات و تخریب روبرو شود.

 اما وقتی او به دور از هیاهو به دانشگاه پناه آورده و با اجتناب از اظهار نظر در باره موضوع های حساسی مانند مذاکرات که تخصص آن را دارد، تنها مشغول درس و بحث و انتقال تجربه ها به دانشجویان است ، جای پرسش باقی می ماند که چرا علی رغم این شرایط بازهم عده ای با اتخاذ رویکرد تخریبی به او حمله می کنند؟ به این سئوال می توان  از دو منظر متفاوت پاسخ داد:

روزنامه خراسان شماره 20981 روزشنبه 18 تیر 1401  یاداشت صفحه 2

نویسنده : حسن بهشتی پور 

تا چه اندازه توافق برجام میان ایران و آمریکا در دسترس است؟ این سوال کلیدی گمانه زنی های بسیاری را برانگیخته است. گرچه نگارنده دسترسی به اطلاعات محرمانه یا حتی نیمه محرمانه هم ندارد و آن چه که از سال ۱۳۸۱ تاکنون درباره پرونده سازی هسته ای علیه ایران ، نوشتم یا مصاحبه کردم محصول پژوهش هایم روی اخبار و اطلاعات کشف شده بوده است. بنابراین می تواند تحلیل من براساس اطلاعات اشتباه باشد اما مدعی هستم آن چه که تحلیل می کنم بر اساس منافع ملی و به دور از جناح گرایی علیه این یا آن است .اکنون نیز واقعیت این است که   طرف ایرانی به صورت روشن دنبال آن است که اگر توافق شود آمریکا بار دیگر به بهانه جدید تحریم ها را برنگرداند یعنی نوعی تضمین برای آینده توافق که آمریکا زیر بار نمی رود چون اصولا چنین تضمینی را امکان پذیر نمی داند نکته دوم ایران دنبال منافع روشن اقتصادی از برجام و معتقد است برجام نتوانسته منافع اقتصادی برای ایران داشته باشد زیرا سایه تحریم ها اعم از اولیه و ثانویه همچنان بر روند تحولات افکنده شده است پس آمریکا باید بپذیرد که  حداقل تحریم هایی که ترامپ وضع کرده است لغو یا اجرای آن به حالت تعلیق درآید .آمریکا این بخش را محدود کرده به تحریم های مربوط به فعالیت های هسته ای ایران در چارچوب برجام، آن هم حاضر به لغو آن نیست بلکه می خواهد طبق روال قبلی فقط اجرای آن تحریم ها با فرمان رئیس جمهور آمریکا هر ۱۸۰ روز تعلیق شود نکته بعدی بحث خروج سپاه از لیست تروریسم است که آمریکا آن را خارج از برجام می داند و مدعی است اگر قرار باشد در این باره بحث شود باید ایران هم بپذیرد که درباره توقف پیگیری محاکمه افراد دخیل در به شهادت رساندن سردار سلیمانی  تعهد بدهد . بحث بعدی درباره لغو تحریم ها علیه قرارگاه خاتم الانبیاست که آمریکا این را هم نپذیرفته است . به نظر می رسد هر دو  طرف مایل به توافق با شرایط خودشان هستند و بر اساس تحلیل شرایط موجود تصور می کنند می توانند با چانه زنی بیشتر امتیاز کمتر بدهند و در مقابل امتیاز بیشتری به دست آورند.  این مسئله به نحو آشکاری تحت تاثیر جنگ روسیه در اوکراین قرار گرفته است زیرا جهان شاهد شکل گیری موازنه جدیدی در عرصه قدرت و نظم بین المللی است. در این موقعیت ایران و آمریکا به عنوان دو طرف اصلی مذاکرات سعی دارد در عرصه افکار عمومی خود را اهل منطق و مذاکره نشان دهد و طرف مقابل را عامل به نتیجه نرسیدن مذاکرات معرفی کند . در این مرحله  آژانس بهانه ای  مبنی بر پیدا شدن ذرات بسیار کم اورانیوم غنی شده زیر 5 درصد در 3 مرکز اعلام نشده پیدا کرده  و موجب شده است که در عمل آمریکا و اسرائیل بتوانند از این سوژه برای فشار جدید روی ایران استفاده کنند . یعنی آمریکایی  که به دلیل خروج از برجام در انزوای بین المللی قرار گرفت به طوری که دو بار در تصویب قطعنامه علیه ایران ناکام ماند و فقط دومینیکن از آمریکا حمایت کرد و ۹ کشور عضو شورای امنیت نزدیک به  آمریکا رای ممتنع دادند، امروز متاسفانه بهانه پیدا شده در آژانس موجب می شود آمریکا و اتحادیه اروپا با هم بتوانند ۳۰ کشور از ۳۵ کشور شورای حکام را با خود همراه کنند . در این شرایط است که بنده پیشتر نیز نوشتم که باید ایران به هر شکل ممکن این بهانه را از دست آژانس بگیرد همچنان که در سال ۱۳۸۶ توانست تحت مدالیته پرونده شش سوال مهم تر را ببندد .

بهشتی‌پور در گفت‌وگو با ایلنا:

هیچ کشوری در زمان اشغال خاکش وارد مذاکره نمی‌شود

 آلمان و فرانسه امیدوارند  جنگ زودتر تمام شود

کارشناس ارشد مسائل روسیه گفت: اینکه روس‌ها فکر کنند به دلیل آنکه لوهانسک را اشغال کرده‌اند، می‌توانند سایر نقاط را هم تصرف کنند بسیار غلط است چراکه تثبیت یک موضع از تسخیر آن سخت‌تر است.

«حسن بهشتی‌پور» کارشناس ارشد مسائل روسیه با اشاره به اشغال لوهانسک توسط ارتش روسیه و اصرار مسکو بر ادامه عملیات نظامی در خاک اوکراین در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: از چند روز پیش که روسیه اعلام کرد منطقه لوهانسک در شرق اوکراین را به اشغال خود درآورده، تاکنون شاهد آن بودیم که مقامات ارشد این کشور دائم بر ادامه عملیات نظامی خود در اوکراین تاکید دارند. توجه داشته باشید که روس‌ها در ابتدای جنگ در سه جبهه شمال، جنوب و شرق یک عملیات وسیعی را کلید زدند و حتی کار به جایی رسید که جبهه غربی را رها کردند و مجدداً به سمت شرق و جنوب اوکراین پیشروی کردند. در آن زمان معادلات ارتش روسیه و سایر ارکان امنیتی و سیاسی این کشور بر این بود که می‌توانند به راحتی شرق و شمال را تسخیر کنند.

مصاحبه با حسن بهشتی ­پور تحلیل­گر سیاسی و مدرس رسانه

مصاحبه: محمد علی دستمالی

فصلنامه فرهنگ دیپلماسی 

حسن بهشتی­ پور، تحلیل­گر روابط بین ­المللی، کارشناس مطالعات حوزه اورآسیا  و پژوهش­گر در باره تاریخ فعالیت­های هسته ­ای، یک نام آشنا در حوزه­ ی تحلیل و رسانه است. این کارشناس برجسته که حالا 62 ساله است و ایام بازنشستگی را می­گذراند، سه دهه از عمر خود را صرف خدمت در رسانه کرده و علاوه بر تالیف چند کتاب و مقاله در مورد اصول و مبانی تحلیل سیاسی، در حوزه ­های مهم برونمرزی صدا و سیما همچون العالم  پرس تی.وی، خدمت کرده است. با این حال، هنوز هم ذهن و زبان و اظهارنظرهای او، نه شبیه مدیران مرسوم صدا و سیما، بلکه مانند تحلیل­گرانی است که ترجیح می­دهند به زبانی واقعی، درباره­ی خود واقعیت صحبت کنند. او در همان روز نخست حمله­ ی روسیه به اوکراین، در خبر زنده ­ی تلویزیون و زمانی که به عنوان کارشناس بر روی آنتن آمده بود، اظهار نظری کرد که دست به دست در فضای مجازی چرخید. او اعلام کرد: «حمایت از روسیه خطاست و بعید نیست که روسیه، روزی چنین حمله­ای به ایران هم انجام دهد. بنابراین، همچنان که روزی خود روسیه از اقدامات غلط و یکجانبه­ گرایانه­ ی آمریکا در جهان انتقاد می­کرد، حالا نباید خودش هم چنین اقدامی انجام دهد. ایران باید بی­طرف باشد و از روسیه حمایت نکند.»

در گفتگوی آذرپژوه با حسن بهشتی پور کارشناس ارشد مسائل بین‌الملل مطرح شد:

 «اینکه طرف آذری به هیچ وجه نمی‌پذیرد که فعالیت اسراییل در چارچوب جاسوسی و عملیاتی از ایران است به این دلیل است که نمی‌خواهد تبعات آن یعنی ابزار شدن برای اسراییل را بپذیرد. تیم آقای علی‌اف در این مورد دچار اشتباه بزرگی شدند و فکر کردند از طریق نزدیکی با اسراییل امتیازات بیشتری از آمریکا بگیرند در حالی که آنها رویکرد کوتاه مدت دارند و نه بلندمدت!»

گروه سیاست: جمهوری آذربایجان از معدود کشورهای مسلمان بوده است که از همان ابتدا اقدام به برقراری رابطه اقتصادی با اسراییل کرد. در حالی که اسرائیلی‌ها در سال ۱۹۹۳ سفارت خود را در باکو افتتاح کردند، آذربایجانی‌ها از سوی خود بارها افتتاح سفارت خود در تل آویو را به تعویق انداختند. در سال‌های اخیر روابط جمهوری آذربایجان و اسرائیل در منطقه خاورمیانه و قفقاز در صدر سیاست قرار گرفته است بطوری که به باور برخی از کارشناسان ماهیت مشارکت باکو و تل‌آویو باید مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد تا توازن قوا و امنیت انرژی در منطقه درک شود.

 تیر ۱۷, ۱۴۰۱  انجمن علمی مطالعات صلح 

یادداشتی از حسن بهشتی پور

کارشناس ارشد مسائل بین‌الملل و عضو شورای علمی مؤسسه ایراس

مردم ایران و افغانستان طی دو سده اخیر با آنکه به دلایل متعدد از لحاظ سیاسی و حاکمیتی در دو کشور مختلف قرار گرفتند و دست استعمارگران همچنان می‌کوشد آنها را از هم جدا نگه دارد؛ اما پیوندهای عمیق تاریخی و فرهنگی میان مردم دو کشور، به‌دوراز آنکه کدام دولت‌ها بر تهران یا کابل حاکم بوده‌اند، همچون حبل‌المتین محکم و استوار سرنوشت آنها را به هم گره‌زده است.

صدالبته برخی تفاوت‌های فرهنگی میان دو کشور کاملاً مشهود است و کسی نمی‌تواند منکر این تفاوت‌ها شود، اما این تفاوت‌ها هیچگاه موجب نشده ایرانی‌ها و افغانستانی‌های آگاه به شعر، ادبیات، هنر و به‌ویژه موسیقی، خود را از یکدیگر جدا بدانند. درواقع روح لطیف مشترکی قلب‌ها آنها را به هم‌پیوند می‌زند.

کافی است شعری از مولوی خوانده شود یا بخشی از گلستان سعدی را در مجلسی روایت کنند و گوشه‌ای از دستگاه شور اجرا شود، در اینجاست که دل‌وجان هر شنونده‌ای در هرات باشد یا مشهد، بلخ باشد یا یزد، قندهار باشد یا شیراز، به وجد می‌آید.

از ناصرخسرو تا بیهقی، از بیدل تا حافظ، از نظامی گنجوی تا خواجه عبدالله انصاری، همه طلایه‌داران فرهنگ این مردم هستند که ستون‌های سترگی از اندیشه برای حفاظت از روح بزرگ فرهنگ مشترک ایران و افغانستان برافراشتند تا نگهبان جاودانه‌ای برای پایداری این مردم باشد.

حسن بهشتی‌پور در گفت‌وگو با «خبرسراسری» گفت:

 قرار نبود دوحه آخرین دور مذاکرات باشد؛ همینکه بعد از مدت‌ها دور هم صحبت کردند بنظرم این را می توان یک موفقیت نسبی دانست.

مذاکرات دوحه نیز مانند وین در ابهامی جدی قرار دارد و حتی هنوز مشخص نیست به پایان رسیده است یا خیر؛ در این وضعیت سفر باقری کنی به مسکو پیش از تهران نیز موجی از انتقادات و گمانه زنی ها درباره وضعیت مذاکرات را دامن زد.

حسن بهشتی پور، استاد روابط بین‌الملل، در آغاز درباره وضعیت مبهم مذاکرات دوحه و شکست و پیروزی در آن به سایت «خبرسراسری» گفت: «این تعبیرها تعبیرهای درستی نیستند مذاکرات دوحه اصلا قرار نبود پیروزی یا شکست داشته باشد یعنی این واژه‌ها به‌نظر من واژه‌های صحیحی برای توصیف آنچه در دوحه گذشته نیست. قرار بود بعد از سه ماه مذاکره با میانجی‌گری اتحادیه اروپا انجام شود که انجام شد و یک‌گام به جلو رفتیم یعنی مذاکرات راکد بی‌نتیجه با اینکه 90درصد کارها حل شده بود به‌خاطر آن 10درصد باقی مانده بلاتکلیف مانده بود حالا این یک موفقیت است که با میانجی‌گری بورل این طرفین دور هم گفت‌وگو کردند و قرار نبود دوحه آخرین دور مذاکرات باشد؛ همینکه بعد از مدت‌ها دور هم صحبت کردند بنظرم این را می توان یک موفقیت نسبی دانست. شکست اگر به این معنا بود که هر دو طرف می گفتند دیگر هیچ مذاکره‌ای نخواهیم داشت و موضوع رها می‌شد آن وقت می توان ادعا کرد که شکست خورده است. از اول هم قرار نبود این مذاکرات به نتیجه صددرصدی برسد و صرفا یک گام رو به جلو بود که بعد از سه ماه که برجام به کما رفته بود از کما خارج شود».