آقای روحانی با تمام امکانات دیپلماتیک که در اختیار داشت در سفر به نیویورک، مذاکرات متعددی با دولت های مختلف برگزار کرد.

چنانکه کشورهای مختلف آنهم در بالاترین سطح تلاش کردند تا با رییس جمهور کشورمان دیدار و گفتگو داشته باشند. این استقبال را می توان نشان دهنده اهمیت و جایگاه ایران محسوب کرد.بنابراین رییس جمهور در این زمینه موفق عمل کرده است بدلیل این که توانسته است با سخنرانی و گفتگو مواضع جمهوری اسلامی ایران را تشریح و تبیین کند.

اما در خصوص برخی نقدها باید گفت این که ما انتظار داشته باشیم هر نوع مذاکره ای بدون این که لوازم ان فراهم باشد به نتیجه برسد انتظار بیهوده ای است. اگر ما بخواهیم این سفرها و سخنرانی ها و مذاکرات نتیجه ای داشته باشد باید لوازم ان را از قبل فراهم کرده باشیم . که البته لوازم و زمینه آن، هم به بخش داخلی و سیاست داخلی و هم به سیاست خارجی کشور ما مربوط است. در غیر این صورت انتقاد به این که رییس جمهور باید در چارچوب انتظارات ما مذاکره می کرد بدون این که در نظر داشته باشیم ، لوازم رسیدن به این چارچوب ها و این نوع رویکردهای در داخل مشخص شده ، تا حدودی انتظار بیهوده ای است.

نوشته حسن بهشتی پور

درپاسخ به این پرسش مهم که چه کسی به تاسیسات نفتی عربستان حمله کرده بهتر است منتظر نتایج کمیته تحقیقاتی سازمان ملل در این مورد باشیم و از موضع گیری های عجولانه مانند بیانیه ای که رهبران اتحادیه اروپا منتشر کردند و یکجانبه ایران را متهم کردند، اجتناب کنیم . اما در مورد این موضوع می توان از سه گمانه زنی اصلی صحبت کرد :

حسن بهشتی‌پور کارشناس امور بین‌الملل حرف‌های ترامپ را شبیه به حرف‌های بازرگانان تشبیه کرد.

حسن بهشتی‌پور در گفتگو با پارسینه همچنین ادامه داد: صحبت‌های رییس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در مقر سازمان ملل یک بخش مرتبط با مسایل داخلی کشورش بودند و بخش دیگری هم به نظام بین‌الملل ربط پیدا می‌کرد. ترامپ اساسا به این امر توجه نداشت که مخاطب سخنرانی‌اش در نشست مجمع عمومی سازمان ملل رهبران کشور‌های دیگر هستند. در واقع او به نوعی صحبت می‌کرد که انگار در یک میتینگ انتخاباتی در حال سخنرانی کردن برای جمع آوری آراء انتخاباتی بود و بدون استدلال روشنی و بدون اینکه مدرکی را ارایه بدهد، مداوم اتهام‌زنی را علیه ایران در دستور کار خودش قرار داد.

حسن بهشتی پور در گفت‌وگو با روزنامه آنلاین وقایع اتفاقیه: 

بیانیه تئوریکا در مورد ایران و آرامکو کاملا یک‌طرفه است

اگر ترامپ به نشست ۱+۴ برود، اشتباهات خود را پذیرفته است

مصاحبه کننده: احسان اسقایی 

روحانی به سازمان ملل رفته است. درست جایی که رئیس‌جمهور آمریکا آرزوی دیدار بار وی را دارد تا با پروپاگاندای رسانه‌ای و موج‌سواری بر روی این دیدار نامزد پیروز رقابت ریاست جمهوری 2020 آمریکا باشد. روحانی با طرحی متفاوت برای امنیت خلیج ‌فارس و حتی منطقه به سازمان ملل رفته است و ترامپ اعلام کرده به سخنان روحانی گوش خواهد داد. به نظر می‌رسد دیدار این دو رئیس‌جمهور به علت بدعهدی‌های آمریکا محال است. از سوی دیگر ظریف نیز اعلام کرده اگر آمریکا به برجام بازگردد ایران حاضر به پذیرش پروتکل الحاقی است. به نظرمی‌رسدگام‌هایی برای مقابله با افزایش خشونت از سوی دو طرف برداشته‌شده است. دراین‌ارتباط «وقایع اتفاقیه» با حسن بهشتی پور، کارشناس روابط بین‌الملل به کفت و گو پرداخته که در ادامه می‌خوانید.

 حسن بهشتی پور کارشناس مسائل بین الملل گفت: بر اساس منطقی که اروپایی‌ها بر اساس آن ایران را متهم به حمله به تاسیسات آرامکو کرده‌اند خود آنها که بیشترین تسلیحات را به سعودی‌ها فروخته‌اند، متهم به مشارکت در جنایت جنگی هستند.

«حسن بهشتی‌پور» روز چهارشنبه در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایرنا با انتقاد از بیانیه سران سه کشور اروپایی و متهم کردن ایران به حملات به تاسیسات نفتی آرامکو، گفت: ادعاهای مطرح شده، تکراری و در ادامه اتهام‌زنی‌های آمریکا است. آنها حداقل باید صبر می‌کردند تا سازمان ملل متحد گروهی را برای بررسی این حادثه مسئول می‌کرد و آن گروه، به بررسی حادثه می‌پرداخت هر چند تردیدهای بسیاری در بی‌طرفی این گروه هم وجود دارد. 

وی اضافه کرد: از دید آنها  ایران در انجام حملات به آرامکو دست داشته، باید دقیقاً توضیح دهند در چه چیزی مسئولیت داشته است، آنها باید اعلام کند به چه مدارک، اسناد و شواهدی استناد کرده‌اند که می‌گویند ایران مسئول انجام حملات است. آیا این اتهام‌زنی بر اساس این ادعاست که چون ایران فناوری ساخت موشک را به انصارالله انتقال داده مسئول انجام این عملیات است؟ 

بررسی طرح صلح آقای روحانی برای امنیت تنگه هرمز 

نوشته حسن بهشتی پور  کارشناس مسائل بین المللی

روزنامه ایران  شماره : 7164 روز سه شنبه دوم  مهر ۱۳۹۸ صفحه 2

‌پیشنهاد «صلح هرمز» می‌تواند آغازگر تحولات جدید و مثبتی در منطقه خاورمیانه باشد به شرط آنکه این پیشنهاد تنها در متن سخنرانی رئیس‌جمهوری در سازمان ملل به پایان نرسد. آقای روحانی سه سال پیش پیشنهاد دیگری با عنوان «جهان عاری از خشونت» مطرح کرده بود که آن هم ایده بسیار سازنده‌ای بود اما در ادامه هیچ پیوست عملی مشخصی نداشت. این اتفاق نباید درخصوص پیشنهاد جدید رئیس‌جمهوری تکرار شود. به عبارتی سخنرانی آقای روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل صرفاً باید به عنوان نقطه آغاز و گام اول عملی یک فکر خوب دیده شود، نه بیشتر. عملی شدن این فکر خوب نیازمند تحقق پیش‌نیازهایی است. یک فرآیند صلح و یا تأمین امنیت همواره دارای دو یا چند طرف مشترک است که همکاری‌های متقابل آنها را می‌طلبد. مسأله اول این است که چنین طرحی باید فراتر از سخنرانی چند دقیقه‌ای رئیس‌جمهوری در سازمان ملل، طی تماس‌های دیپلماتیک و فنی مفصل‌تری برای طرف‌های مقابل تشریح شود تا تصویری نسبتاً مشترک از آن در ذهنیت طرفین ماجرا شکل بگیرد. مسأله دوم لزوم توجه به منافع اطراف چنین طرحی است. در واقع هیچ توافقی بدون توجه به منافع همه شرکای حاضر در توافق پایدار نخواهد ماند و این واقعیت برای طرح صلح جدید ایران هم صدق می‌کند. اما مسأله سوم که به مراتب پیچیده‌تر و حساس‌تر است، به این موضوع برمی‌گردد که چنین طرحی در تضاد، تقابل و تعارض با منافع قدرت‌‌ها و بازیگران شریک در این مسأله نباشد. رسیدن به این نقطه در توافقات چندجانبه بسیار سخت‌تر از رسیدن به نقطه تأمین منافع طرفین است و مذاکراتی دقیق و با لحاظ کردن صبر و حوصله کافی را می‌طلبد.

 آمریکا کل دنیا را در مورد رابطه نداشتن با ایران تحریم کرد

«حسن بهشتی‌پور»، کارشناس مسائل بین‌الملل، در گفتگو با خبرنگار سیاسی برنا در خصوص چرایی وابستگی زیرساخت‌های اقتصادی اروپا به آمریکا بیان کرد: اروپا در بخش مالی‌ نشان داد نمی‌‌تواند بدون آمریکا کار کند. سال 97 که آمریکا از برجام خارج شد، اروپایی‌ها تصورشان این بود که می‌توانند بدون آمریکا کاری انجام دهند اما بعدا دیدند نمی‌شود و به همه دنیا هم ثابت شد.

وی افزود: یعنی عملا آمریکا به خاطر نفوذ و سلطه‌ای که بر بانک‌های دنیا دارد، کل دنیا را در مورد رابطه با ایران تحریم کرد. آمریکا توانست اصلی‌ترین بانک‌های دنیا را مجبور کند که با ایران مناسبات نداشته باشند.

بهشتی‌پور به نحوه کناره‌گیری شرکت‌ها بعد از تحریم ایران پرداخت و تشریح کرد: بعد از بانک‌ها، شرکت‌‌های بزرگ بودند. مثلا شرکت گازپروم روسیه به خاطر اینکه دچار تحریم آمریکا نشود همان 5 روز اول ارتباطش را ایران قطع کرد. چند شرکت‌ بزرگ چینی یا کره جنوبی مثل سامسونگ هم به همین صورت.