راهکارهای شکل گیری یک همکاری منطقه ای بین ایران و شورای همکاری خلیج فارس
حسن بهشتیپور در گفتوگو با ایلنا:
با ادامه رویکردهای گذشته نمی توان کشورهای منطقه را برای رسیدن به منافع مشترک ترغیب کرد
قراردادهای امنیتی با کشورهای منطقه به تنهایی مشکل ایران را حل نمیکنند
آنچه اهمیت دارد این است که ما کشورهای منطقه را بهمنظور ایجاد همکاری جمعی در قالب مدل ۲+۶ یعنی مدل همکاری میان ایران و عراق و شش کشور شورای همکاریهای خلیج فارس دور هم جمع کنیم. ابتدا گفتوگو برای همکاری را شروع کنیم، مثلا این کشورها باید گفتوگوهای دورهای را در پایتختهای خود آغاز کنند تا راههای دسترسی به تفاهم را شناسایی کنند. به این منظور رویکردها باید تغییر کند؛ زیرا نمیتوان با رویکردهای گذشته، دیگران را قانع کرد که به سمت همکاری بیایند و به آنها بگوییم برای همکاری باید در باره تحولات منطقه و جهان مثل ما فکر کنند. صد البته که ما هم نباید مانند آنها فکر کنیم ما باید به سمت ایده های مشترک و راهکارهای مورد قبول دو طرف به تدریج حرکت کنیم .
در رابطه با تأثیر سیاست خارجی ایران در منطقه بر مذاکره با اروپاییها و فشارهای آنها برای تغییر سیاستهای ایران در خاورمیانه، هم باید گفت در روابط میان کشورهای منطقه، یک طرف آمریکا قرار دارد و از سوی دیگر کشورهای ذی نفع مثل عربستان سعودی، امارات، بحرین، عمان، قطر و کویت که در زمینه همکاریهای منطقهای می توانند فعال شوند تاثیرگذاری کشورهایی مثل انگلیس یا فرانسه و آلمان را نمی شود نادیده گرفت اما به ان حد اهمیت ندارد که بتوانند روند همکاری ها را مختل کنند در حالی که امریکا چنین موقعیتی را دارد.
در این وبلاگ هدف ارائه تحلیل های روز در باره تحولات بین المللی و روابط خارجی ایران با سایر کشورها و در موارد مهم تحلیل مسائل داخلی ایران است.علاوه براین برای کسانی که به هردلیل علاقه مند به مسائل تحلیل سیاسی هستند و دوست دارند روش صحیحی را برای تحلیل تحولات جاری ایران و جهان در پیش گیرند، بخش آموزشی در این باره ارائه شده است که امیدوارم گام کوچکی در ایجاد انگیزه برای شناخت دقیق تر مسائل سیاسی ایران و جهان باشد.